Geert De Bolster

Hondenopleiding - Clickertraining

2011-12-27T07:31:00.000-08:00

Clickertraining met Jazzy

Jazzy is onze jongste hond, een chihuahua teefje van 2 jaar oud.

Ik heb veel ervaring met Clickertraining. Zo trainde ik mijn Lakense herder Unive tot het hoogste niveau in het wedstrijdprogramma GHP III. Unive kwam bij mij op de leeftijd van 6 maand. Het was toen het jaar 1996. Op de leeftijd van drie jaar bereikte ik met haar mijn doel. Een hond trainen in een wedstrijdprogramma zonder enige dwang en met behulp van de clicker.

De trainingsmethode is gebaseerd op het toepassen van wetenschappelijke leerprincipes namelijk 'operante conditionering'.
Operante conditionering houdt in dat ieder gedrag gevolgd wordt door een consequentie. Een consequentie kan een beloning of een straf zijn.

Ikzelf heb kennisgemaakt met de trainingsmethode in de VS, tijdens het APDT congres in Phoenix Arizona waar ik betoverd werd door Karen Pryor’s inzichten in dierentraining.

De leermethode van Karen Pryor houdt in dat er alleen wordt gefocust op gewenst gedrag en dat iedere intentie tot het vertonen van het gewenst gedrag beloond wordt. Om de timing van de beloning te kunnen preciseren gebruikt men de clicker

Met Unive had ik een duidelijk doel. Daarom werden alle oefeningen in kleine stapjes uitgeschreven. Gaande weg leerde ik hoe de trainingsmethode werkte. In die tijd kon men via internet niet communiceren met collega trainers. Er waren er geen in België en Nederland. Op de hondenclub was ik een vreemde vogel. Niemand begreep wat ik aan het doen was.
Filmpje Unive

In 2001 kwam mijn Duitse herder Athos erbij. Ik had grootse plannen met hem. Ik wou graag de top bereiken. Als snel bleek dat het niet makkelijk ging worden. Ik dacht de trainingsprogramma’s die ik voor Unive had gemaakt ook te kunnen gebruiken om Athos te trainen. Athos lijdt aan een functionele stoornis van de frontale cortex. Ik stelde mijn doelstelling bij en trainde Athos om zichzelf beter te leren controleren – zelfcontroleoefeningen werden ontworpen. Omdat Clickertraining een cognitieve training is en Athos zeer emotioneel was heb ik hier een andere methode gebruikt, namelijk de connectiemethode.. Daarbij werd ik ondersteund door Suzanne Clothier – een van werelds beste hondentrainers en de absolute nummer 1 op het vlak van de relatie tussen mens en hond.
Filmpje Athos

De connectiemethode is gebaseerd op duidelijke communicatie, wederzijds respect, vertrouwen en zelfzekerheid. De connectiemethode is uitgegroeid tot de basismethodiek van mijn praktijk.

Cayenne kwam mijn sociale groep vervoegen in 2003. Onder invloed van Suzanne Clothier en Sue Sternberg had ik gans andere motivaties ontwikkeld om met honden om te gaan. Presteren hoefde niet echt meer. Het was gewoon heel erg leuk om met beloningsgerichte technieken een hond van alles te kunnen leren.

Met Cayenne ging ik experimenteren. Ze leerde allerlei gedragingen. Er was dressuur bij maar ook gewoon praktisch huis – tuin en keukengedrag. Ook verschillende hondensportdisciplines werden uitgeprobeerd (frisbee, speuren, agility). Zelfs het leren van trucjes kon niet ontbreken.

Als laatste leerde ik haar omgaan met honden die emotioneel gedrag vertoonden naar haar. Zo leerde ze wegkijken, omdraaien, achter mij gaan staan wanneer ze door een hond werd bedreigd. Cayenne is nu mijn medewerkster in mijn praktijk voor gedragstherapie voor honden met probleemgedrag. Alle gedrag werd met behulp van de fantastische Clickertrainingsmethode aangeleerd.
Filmpje Cayenne dressuur
Filmpje Cayenne speuren
Filmpje Cayenne apporteren
Filmpje Cayenne allerlei

En nu is Jazzy aan de beurt.
Toen ik startte met haar het verband tussen de click en een snoepje aan te leren ondervond ik onmiddellijk een interessant gegeven. Jazzy is razend snel. Ze beweegt als een schicht. Mijn timing zal moeten bijgeschaafd worden want tegen je eraan denkt om haar te belonen is het gedrag al voorbij dus… het wordt opletten… en oefenen.
Jazzy wordt in januari 2012 twee jaar. Als pup heb ik haar de basisvaardigheden die een huishond dient te kunnen aangeleerd. daarna heb ik de training vanwege de drukte in mijn praktijk wat verwaarloosd. Maar vanaf nu behoort de training van Jazzy tot één van mijn topprioriteiten.
Alleen, ik weet niet wat ik haar zal leren. We gaan alleen plezier maken en zien waar we uitkomen. Ik ga haar nu belonen voor alles wat ze doet.
Clickertraining is belonen van verandering in gedrag (quote van Kathy Sdao .

IK heb een aantal voorwerpen neergelegd, ben zelf gaan zitten en houd de clicker tussen duim en wijsvinger. Een bordje met lekkere stukjes worst staat ter beschikking. De training startte.
Jazzy vertoonde verschillende gedragingen. Er werd voor alles geclickt en beloond.

Filmpje Jazzy 1
Wordt vervolgd

30/12/2011
Na enkele trainingssessies van 2 à 3 minuten vertoont Jazzy meer activiteit. Ze herhaalt zelfs bepaald gedrag. Zo gaat ze zitten liggen, tilt haar rechter pootje op, en begint in een draai naar rechts te lopen.
Ik heb het gevoel dat ze meer en meer naar rechts zal beginnen draaien.
Misschien leer ik haar wel rond haar eigen as draaien...
Filmpje Jazzy 2

6/01/2012
De training is echt leuk, en Jazzy vindt dat ook.
Ze is enorm gemotiveerd en exploreert erop los. Zo vertoont ze al heel wat gedrag. Ze draait rond haar as (naar rechts), springt omhoog, en begint haar speeltjes goed aan te raken.

Video 3 Jazzy

Communiceren en omgaan met uw hond

2011-12-17T10:23:00.000-08:00

Sinds 2001 kwam ik erachter dat honden dieren zijn waarmee op een ‘vriendschappelijke’ wijze kan samengeleefd worden en dat dominantie niet meer van toepassing is in de relatie tussen hond en mens, zelfs niet tussen honden onderling. Ik probeer met veel overtuiging deze wetenschap aan mijn cursisten honden gedragsspecialisten door te geven alsook mijn klanten ‘hondenliefhebbers’ op basis van deze wijsheid te coachen bij de opvoeding en training van hun honden.

Ook via de media, het hondenprogramma van VTM – ‘het Zal Je Hond Maar Zijn’ werd deze moderne zienswijze naar voor gebracht.

Toch is het schrijnend hoe veel mensen er nog steeds met hun fantastische hond omgaan op basis van dominantie en onderdanigheid. Vele hondentrainers verkondigen nog steeds dat men met honden dient om te gaan volgens de verouderde en volledig foutieve roedelmethode.

Hondenliefhebbers, vele hondeninstructeurs en zelfs professionele gedragstherapeuten hebben zich vergeten bijscholen…
Zij gaan er nog steeds van uit dat honden van de wolf afstammen en dus als wolven dienen behandeld te worden.

Ook Cesar Millan de bekende hondentrainer uit de VS vertoeft met zijn gedachten, zienswijze en praktijk nog steeds in de middeleeuwen en draagt er toe bij dat vele niets wetende hondenliefhebbers onder zijn invloed hun honden voortdurend emotioneel en fysiek mishandelen.

Doordat velen de subtiele signalen van emotioneel onevenwichtigheid niet kennen en dus niet opmerken zijn de hondenliefhebbers zich meestal niet bewust van het feit dat ze hun honden veel leed bezorgen.

Huishonden stammen af van wilde honden en niet van de wolf.
Wist u dat de Duitse wetenschapper en onderzoeker, Erik Zimen meer dan 30 jaar geprobeerd heeft om wolven te socialiseren met mensen en dat dit nooit gelukt is?

Socialiseren betekent: “andere wezens leren zien als sociale partners waardoor men met elkaar kan samenleven en op grote schaal kan communiceren”.
Zoals u weet kan men een hond socialiseren met andere honden, mensen, paarden, katten en zelfs cavia’s.

Wilde honden, waarvan onze huishond rechtsreeks afstamt, leven in kleine groepjes van 3 à 4 leden. Zij kennen geen hiërarchische structuur. Zij functioneren door met elkaar samen te werken en ontwikkelen strategisch aangeleerd gedrag om met stress, angst en frustratie om te gaan. Dominantie en onderdanigheid zijn zaken die in deze zeer kleine groepjes niet van toepassing zijn. Zij passen zich voortdurend aan iedere situatie aan zodat alles op een vloeiende manier en zonder al te veel nodeloze inspanning kan verlopen. Uiteraard loopt het leven van een wilde hond niet altijd van een leien dakje… ook dat van onze huishonden niet.

Wilt u op een ontspannen manier met uw hond omgaan? Wilt u dat uw hond zich goed in zijn vel voelt en niet angstig dient te zijn? Wilt u agressief gedrag bij uw hond voorkomen?
Wanneer u op bovenstaande vragen “ja” hebt geantwoord vind u hieronder een manier waarop op een vriendschappelijke manier met honden kan worden omgegaan.

Wat in de hond zit zal eruit komen
Onderzoek waarvoor uw hond, voor hij als huisdier werd gehouden, in de praktijk werd gebruikt. Er zijn 10 rasgroepen en daarnaast de vele kruisingen.
Iedere hond heeft genetisch gepredisponeerde kenmerken in functie van zijn werkkwaliteiten. Het is dus belangrijk om daar rekening mee te houden en hem op zijn manier ‘hond’ te laten zijn.
Bij gelegenheid zal ik de gedragskenmerken per rasgroep bespreken en proberen om praktische tips te geven over de manier waarop men aan de basisnoden per rasgroep te gemoed kan komen.

Leer de subtiele communicatiesignalen kennen en reageer als vriend

Honden kennen net als wij 3 emotionele staten waarin ze zich kunnen bevinden.

1. De groene emotionele staat of ‘open toestand’
De hond voelt zich goed, is blij, opgewekt of ontspannen, is nieuwsgierig, is gemotiveerd, wil leren, spelen, knuffelen, enz. Zijn lichaam is in balans en hij beweegt soepel. Zijn ogen zijn zacht, opgewekt of speels. Zijn staart kwispelt breed. Een brede kwispel is een signaal van vriendelijk gedrag. De punt van de staart zwaait hierbij richting de oren. Wanneer hij bij u komt kan hij aan u snuffelen, zacht tegen u opspringen, gezellig tegen u aanwrijven, met de top van de tong kan hij u likjes geven. Wanneer hij uw lichaam met de tanden aanraakt zie je geen tandafdruk, het doet geen pijn.
De hond heeft zelfvertrouwen en heeft vertrouwen in zijn omgeving en in diegene waarmee hij met volle bewustzijn communiceert. Wanneer uw hond in de groene emotionele staat is kunt u normaal met hem omgaan, spelen, aaien, snoepjes geven, trainen.

2. De blauwe emotionele staat of ‘alerte toestand’
De hond is alert, hij heeft wat stress, hij checkt de situatie, is wat opgewonden, zoekt naar herkenbare signalen. Tijdens zijn socialiseringsfase (leeftijd 3 tot 12 weken) bouwde de hond een referentiekader waarin alles wat hij leerde werd opgeslagen. Maar ook na de socialisering leert de hond gebeurtenissen met positieve – of negatieve emoties te associëren. Honden wegen dus alles wat ze zien, horen, ruiken en voelen af ten opzichte van vroeger opgedane ervaringen. Van zodra ze twijfelen vertonen ze spanningssignalen en zijn ze alert. Wanneer de hond positieve veilige signalen opmerkt zal hij overgaan naar de groene emotionele staat en zich bewust aan de situatie aanpassen. Maar wanneer de hond zich bedreigd voelt en niet geleerd heeft om daar op een bewuste manier mee om te gaan zal hij automatisch overstappen naar de rode emotionele staat, maar daarover straks meer.
De spanningssignalen uit de blauwe emotionele staat zijn geeuwen, slikken, tongelen (= de tong die vooruit uit de muil gaat en de neus bijna of geheel aanraakt en dan weer langs voor in de muil verdwijnt), bek aflikken (=de tong komt langs voor uit de muil en gaat er langs opzijn weer in), wegkijken, hoofd wegdraaien, lichaam wegdraaien, zijwaarts zitten, voorpoot heffen, oren naar achter brengen, weglopen (onder tafel of in de zetel gaan liggen). Hij kan kwispelen maar meestal niet breed, zijn staart kwispelt in zwabberbeweging (punt van de staart zwaait niet richting de oren) of als een propeller. De hond kan ook uw lichaam likken en dat met een harde en volle tong. Het likgedrag zegt dat hij eigenlijk geen conflict wilt en probeert de situatie te kalmeren om weer naar de groene emotionele staat over te kunnen gaan.
Wanneer een hond zich in de blauwe emotionele staat bevindt kan u op twee manieren reageren.
Wanneer u zeker bent dat u hem kunt helpen door hem een goed getraind commando te geven moet je dat doen. Maar indien de hond onvoldoende vaardig is in het uitvoeren van commando’s is het beter om hem met rust te laten en de situatie voor hem aan te passen zodat hij zeker niet naar rood moet overstappen.
Maar wanneer je spanningsgedrag waarneemt terwijl u met hem aan het communiceren bent moet u met alles stoppen, zwijgen, uw handen bij uw lichaam houden en hem niet rechtstreeks aankijken. Op die manier kan u de druk van hem wegnemen en zal de hond weer naar groen overstappen. Zo biedt u duidelijkheid aan de hond en heeft hij de kans om op een veilige maar zelfbewuste manier met deze voor hem moeilijke situatie om te gaan.

3. De rode emotionele staat of 'gesloten toestand'.
Als de hond zich in de groene – of blauwe emotionele staat bevindt kan hij bewust reageren. Dat wil zeggen dat hij ‘zelf’ bewust beslist hoe hij zich in een bepaalde situatie en context zal gedragen.
Van zodra de hond zich in de rode emotionele toestand bevindt heeft hij geen zelfcontrole meer en gaat hij ‘automatisch’ functioneren. Zijn lichaam wordt gestuurd door zijn emoties. Deze emotionele kracht is een soort dirigent van het lichaam die 100% controle neem over het doen en laten van de hond. De hond zelf kan niet meer kiezen. Hij kan niets meer tegenhouden. In heel veel contexten kan zelfs de situatie aanpassen niets meer veranderen. Het lichaam is in werking gezet en het is niet meer te stoppen. Vandaar de gesloten toestand.

Het veiligheidssysteem
In de rode emotionele staat reageert de hond volgens het veiligheidssysteem dat betekent dat de instincten het van zijn ratio hebben overgenomen. Het vecht/vlucht systeem heeft het van hem overgenomen. De hond kan agressief gedrag vertonen (vechten) of zeer angstig zijn en daardoor bevriezen, dekking en hulp zoeken of vluchten.
Door goed op te letten en alert te zijn op signalen van de blauwe emotionele staat kan men voorkomen dat de hond naar de rode emotionele toestand overstapt.

Signalen die aantonen dat de hond zich in de rode emotionele toestand bevindt zijn Ineengedoken staan of liggen, staart ingetrokken, bevriezen, op de rug liggen met poten ophoog, Op de rug liggen met poten omhoog en in het gezicht kijken – frontaal opspringen en in het gezicht kijken, verstarren, aanstaren, grommen, tanden tonen, snappen en bijten. De staart is laag aangetrokken of hoog daarbij kan de hond zijn haren rechtop zetten.
De situatie is gevaarlijk en dat zowel voor derden als voor de hond zelf.
U dient 100% rustig te blijven, afstand te nemen, de situatie proberen aan te passen om te redden wat er nog te redden valt. Commando’s geven heeft meestal geen zin meer. De emoties van de hond hebben de leiding overgenomen. zijn ratio werd geblokkeerd.
U mag de hond in geen geval aanraken want u kunt gebeten worden.

Besluit
Iedereen heeft al gehoord over de neutrale, hoge – of lage houding van de hond. Het is belangrijk om deze duidelijke lichaamscommunicatie van de hond te begrijpen. Maar voor de hond zijn houding aanpast vertoont hij spanningssignalen die veel belangrijker zijn want zij zeggen alles over de emotionele toestand van de hond zij sturen het lichaam en dus ook zijn houdingsverandering.

Lees de lichaamstaal van de hond. Lees zowel de duidelijke – als de subtiele spanningssignalen en pas u altijd aan de hond aan. Alleen zo kan u zich een waardig hondenliefhebber noemen en vertoont u respect voor het zijn van de hond.

"Kijken naar een hond zonder te zien heeft geen zin".
Geert De Bolster

Het tunnelgedrag van border collies

2011-11-10T02:32:00.000-08:00

Op 9/11/2011 zag men in ‘Het Zal Je Hond Maar Zijn’ Scooby, de border collie van Tony en Shana.
Hoewel Tony en Shana hun uiterste best deden konden ze Scooby niet aan de leiband leren lopen. Hij jaagde ook auto’s, vrachtwagen en moto’s weg.

Het tunnelgedrag van vele border collies en andere herdershonden.
Zoals men weet lijden ongeveer 45% van alle honden aan geluidsgevoeligheid. Doordat ze steeds onder druk staan en geen oplossing vinden voor hun probleem vluchten ze als het ware naar hun natuurlijke driften.

Honden kunnen via drie basisdriften omgaan met hun angsten:
1. Prooidrift: vele honden zoals terriërs maar ook Duitse herders en rottweilers zullen, wanneer ze bang zijn van geluiden, ‘automatisch’ kiezen om de prikkel na te jagen.
2. Gevaar vermijdende drift: Andere honden zullen van de prikkel wegvluchten of hem proberen weg te jagen. Dat was wat Scooby deed.
3. Seksuele drift: Maar soms ziet men dat de hond die voortdurend onder druk staat en dus op termijn aan chronische stress gaat lijden, overdreven seksueel gedrag gaan vertonen.

De hond is niet ongehoorzaam of stout!
Het is heel belangrijk om te begrijpen dat de hond emotioneel reageert en geen controle heeft over zijn gedrag. Zijn lichaam wordt gedirigeerd door zijn emoties.

Werk aan de oorzaak en dan aan de symptomen is hierbij de gouden regel.
Maar bij geluidsgevoeligheid is dat uiteraard heel erg moeilijk. In de tuin en op straat zijn nu eenmaal veel geluiden…

Weer moet ik de noodzaak om voor ieder individueel probleem een uitgebreid gedragsonderzoek uit te voeren voor men met gedragstraining start benadrukken.
Het is de bedoeling om alle geluidsprikkels waarvoor de hond bang is in kaart te brengen. Vervolgens wordt een managementplan opgesteld om de prikkels zo veel mogelijk te dempen en om de hond te mogelijkheid te bieden om zelf een veilige plaats te zoeken zodat hij zichzelf in veiligheid kan brengen wanneer het nodig is. Een akoestisch geïsoleerde bench kan een zeer goed hulpmiddel zijn.

Zelfcontrole
Scooby verloor van zodra hij buitenkwam zijn zelfcontrole. Hij schoot onmiddellijk een soort tunnel in. Hij was mentaal helemaal niet meer bereikbaar. Hij wou maar één ding: “lopen”. Net zoals een paard dat op hol slaat.
Training was bijna onmogelijk.

De aanpak
Scooby werd doorverwezen naar een dierenarts gedragsspecialist (Dr. Isabelle De Cock, Gentbrugge). Dr. De Cock heeft een medisch gedragsonderzoek uitgevoerd om na te gaan of het gedragsprobleem niet door medische problemen was ontstaan.

Honden zijn trainbaar zolang hun emoties het toelaten
Doordat het probleem van Scooby door hevige angst werd beïnvloed waren de mogelijkheden met training beperkt.
Er werd vooral gefocust op de relatie hond – eigenaars waarbij er werd gezorgd voor uitlaatkleppen voor Scooby in situaties waarin hij niet bang hoefde te zijn (in de tuin, in de natuur, aan de visvijver).
Scooby en Shana vinden het fantastisch om te frisbeeën – dat is nu hen favoriete bezigheid geworden.
Wandelingen gebeuren vanaf nu in rustige omgevingen waar zo weinig mogelijk verkeer is.

De gentle leader
Om Shana toch de kans te geven om leuke wandelingen te doen met Scooby maar hem toch een beetje te kunnen begrenzen, hebben we gekozen om een gentle leader te gebruiken.
Een gentle leader is een hoofdhalsband die de kracht van de nek verplaatst naar de snuit. Vele honden zullen, wanneer hij goed werd aangeleerd, zich daardoor ook rustiger gedragen tijdens de wandeling en automatisch minder hard gaan trekken aan de riem.

Een gentle leader moet men de hond aanleren
De gewenningsperiode gebeurt in drie fasen en kan enkele weken duren. Hem aandoen zonder voorbereidende training kan traumatisch zijn voor de hond.

Eerst leert de hond wennen aan de neusriem, dan aan het dragen van de gentle leader zonder dat er een leiband wordt aan vastgemaakt en vervolgens leert de hond met behulp van de gentle leader wandelen. Eerst binnenshuis, dan in de tuin en vervolgens op straat.

Alle acties samen; Tony en Shana werden zich bewust over het probleem van Scooby, het medisch gedragsonderzoek bracht nog meer klaarheid over de problematiek, het veiligheidsplan, de aanpak van de relatie tussen de hond en baasjes, de trainingstechnieken om Scooby te leren komen op commando en te leren wandelen en de gentle leader, zorgden ervoor dat het probleem van Scooby, Tony en Shana voor 70% onder controle werd gebracht.

Scooby zal altijd een hond met beperkingen blijven…
Geert De Bolster

Honden leren door middel van beloning

2011-11-07T03:27:00.000-08:00

Onder motivatie van beloning kunnen honden razend snel leren waardoor gedragsverandering mogelijk wordt. Het is natuurlijk altijd de vraag: "wat is de beste beloning voor iedere individuele hond"?
Ik heb geprobeerd om zelf een definitie te maken van 'beloning': Een beloning is pas een beloning wanneer de hond deze op het moment dat hij ze krijgt daadwerkelijk ervaart als een beloning.

De meeste honden zijn gek op lekkere voeding. Om te trainen kan je alle soorten voeding gebruiken. Onze leuze: "zo lang het gezond is voor het baasje is het goed voor de hond".

Wilde honden zijn zich rondom mensen gaan vestigen omdat het makkelijk was. Ze aten de restjes van voeding die de mensen achterlieten, zo moesten ze zelf niet meer op jacht gaan.

Enkele voorbeelden van voedsel als beloning:
Kippenwit, gekookte hespblokjes, gebakken lever, gekookte gehaktballetjes, stukjes worst, enz.
Er bestaan drie wetten:
1. De snoepjes dienen zacht te zijn waardoor ze heel snel naar binnen kunnen gewerkt worden.
2. Gemiddeld mogen de snoepjes niet groter zijn dan een halve duimnagel.
3. De dagelijkse voeding van de hond heeft meestal te weinig beloningswaarde. Werk daarom altijd met de beste beloning voor jouw hond.

In de dierenspeciaalzaak vindt je ook andere alternatieven.

Wanneer jouw hond gezondheidsproblemen heeft is het uiteraard noodzakelijk om eerst met jouw dierenarts te overleggen over de te gebruiken snoepjes voor jouw hond.

Geert De Bolster

Agressief gedrag naar andere honden

2011-11-05T02:22:00.000-07:00

In de aflevering van 2/11/2011 zag u Tequila, de boxer, die agressief gedrag vertoonde naar andere honden. Het is belangrijk te onthouden dat er steeds een uitgebreid gedragsonderzoek voorafgaat aan een gedragstraining. Iedere hond moet individueel worden onderzocht alvorens men conclusies gaat trekken.

Het gedragsonderzoek bij Tequila verliep heel moeilijk. Zij is een adoptiehond waar heel weinig informatie uit het verleden beschikbaar was. Door de ernst van haar agressief gedrag, namelijk uitvallen met bijten met lichamelijke schade tot gevolg, neem ik aan dat Tequila op zeer jonge leeftijd zelf werd gebeten door een hond.

Bij honden die zo een trauma hebben opgelopen treedt later een soort paniekagressie op waarbij het dier, bij het waarnemen van een andere hond, hevig en gevaarlijk agressief gedrag vertoont, de andere hond aanvalt en hard bijt. De uitdrukking ‘de aanval is de beste verdediging’ is hier op zijn plaats.

Tequila heeft wel leren omgaan met de andere honden des huizes. Dat is ook typisch voor honden die het slachtoffer zijn van een trauma. Zij zijn in staat om zich aan iedere situatie aan te passen op voorwaarde dat ze ervaren dat ze veilig is. In het begin zou Tequila ook naar hen gebeten hebben maar Aline heeft dat verhinderd door haar de eerste dagen aan de leiband te houden en wanneer de honden alleen thuis moesten blijven werden ze apart gezet. De twee andere honden zijn heel sociale honden en hebben Tequila laten voelen dat ze veilig is. Nu zijn het de beste vrienden onder elkaar.

De aanpak
De enige manier om met een getraumatiseerde hond om te gaan is door hem veiligheid te bieden en hem de zekerheid te geven dat hij niet meer zal worden gebeten. De hond moet de situatie als het ware op een andere manier leren controleren dan met agressie. Maar dat kan alleen wanneer de situatie voorspelbaar is voor hem. Hij moet zeker zijn dat er geen andere ongekende honden meer naar hem toe zullen komen.
Daar ligt nu net het probleem. Hoe kan de hond weten dat de andere hond niet naar hem toe zal lopen? Hij kan het niet weten tenzij hij de hond leert kennen en ‘leert’ dat hij de situatie kan controleren. De situatie moet voorspelbaar zijn. Er mogen geen verrassingen meer optreden waarbij er toch plots een andere hond dicht bij hem komt.

De training
Eerst leert de hond zijn natuurlijke connectie met zijn geleider terug te vinden. Normaal zal een hond, als hij in een situatie komt die hij niet echt vertrouwt, automatisch naar zijn geleider kijken. Hij vraagt als het ware om steun en bescherming. Dat vrijwillig kijkgedrag wordt eerst aangeleerd door hem telkens te belonen wanneer hij vrijwillig naar zijn geleider kijkt.

De gedragstherapie
Vervolgens wordt er getraind met een betrouwbare rustige hond. In het geval van Tequila was dat mijn speciaal getrainde hond Cayenne, een Duitse herder van 8 jaar. Eerst op afstand terwijl Cayenne stil stond. Telkens Tequila Cayenne zag en dan naar Aline keek werd ze beloond met een stukje vlees. Daarna leerde Tequila in de richting van Cayenne lopen en werd de afstand kleiner en kleiner gemaakt. Wanneer dat goed ging leerde Tequila op een veilige afstand voorbij Cayenne wandelen. Uiteindelijk liep Cayenne in de richting van Tequila en wandelden beide honden elkaar voorbij. Het concept was telkens hetzelfde. Iedere keer dat Tequila rustig bleef en naar Aline keek werd ze beloond.
Tequila leerde hierbij dat ze door rustig te blijven en naar Aline te kijken, Cayenne, op veilige afstand kon houden.
Uiteraard werd Tequila niet echt in contact gebracht met Cayenne. Dat is niet het doel en het zou trouwens veel te gevaarlijk zijn voor Cayenne. Cayenne doet deze job al zes jaar en werd nog nooit gebeten door een andere hond. Ik ben trouwens verantwoordelijk voor de veiligheid van Cayenne. Mocht ze één keer gebeten worden dan zou zij geen vertrouwen meer kunnen hebben in mij en zou mijn connectie met haar verbroken worden.

Generalisering is beperkt
Het wil niet zeggen dat Tequila nu alle honden automatisch zal vertrouwen. Ook dat is een typisch kenmerk van een getraumatiseerde hond. Zij veralgemenen geen positieve ervaringen meer. Zij dienen iedere specifieke situatie te leren. Ieder situatie, iedere context dient apart getraind te worden.

Bij Tequila zijn we als volgt tewerk gegaan:
Samen met Aline werd besproken in welke omgeving er gewandeld zal worden. De eigenaars van de honden uit de omgeving werden om hun medewerking gevraagd. Hen werd gevraagd om hun hond nooit meer bij Tequila te laten komen en in het begin op ruime afstand te blijven.
Aline kreeg de kans om de training die ze met mij en Cayenne volbracht had toe te passen met de andere honden.
Uiteindelijk heeft Tequila door de connectiemethode geleerd dat ze alle honden uit haar omgeving op afstand kan houden door naar Aline te kijken. Ze vindt het super leuk want ze krijgt er telkens een lekker stukje vlees bovenop. Telkens ze één van de gekende honden ziet kijkt ze vol verlangen naar Aline. Het is alsof ze zegt: “ Aline, ik zie een hond, krijg ik nu een snoepje”?

Algemeen
1. Wanneer jouw hond tijdens de wandeling agressief gedrag vertoont naar andere honden dien je plaatsen waar andere honden kunnen komen (tijdelijk) te vermijden.
2. Train eerst de basisconcepten in situaties zonder andere honden.
3. Zoek iemand die je kan helpen om de basisconcepten in praktijk te brengen met een rustige hulphond of werk samen met een gedragstrainer specialist probleemgedrag.
4. Wanneer je toch plots in een gevaarlijke situatie terecht komt dien je rustig te blijven, onmiddellijk rechtsomkeer te maken en de afstand te vergroten zodat je de situatie onder controle krijgt.
5. Onthoud dat jouw hond agressief gedrag vertoont om te anticiperen op gevaar. Beantwoord nooit agressie met agressie maar help jouw hond. Bied veiligheid.

Geert De Bolster

Angststoornis bij jouw hond

2011-10-23T23:24:00.000-07:00

Komende woensdag 26/11/2011 wordt Victor voorgesteld in ‘Het Zal Je Hond Maar Zijn’. Victor is zeer bang van allerlei geluiden.
Voor ik met de gedragstraining gestart ben werd Victor doorverwezen naar een dierenarts gedragsspecialist - Dr. Tiny De Keuster DVM, Dipl ECVBM-CA.

Diagnose van Dr. De Keuster
Victor lijdt aan een ernstige angststoornis
Angst is een gevoelsmatig probleem en te vergelijken met een staat van continue onrust.
Angst heeft ook lichamelijke gevolgen: er komen stresshormonen vrij in het bloed en deze zorgen voor een versnelde hartslag, een versnelde ademhaling en een verhoogde motoriek. Daardoor begint Victor te hijgen en te zuchten en voelt zich vaak onrustig.
Daarom probeert Victor schrikmakende situaties te ontwijken: hij blokkeert, zet zijn poot op de leiband wil niet meer verder en gaat liggen op de weg er naartoe, in het straatje naar het dorp…
Victor heeft al de handelingen die het wandelen voorafgaan ( leiband, tas) geassocieerd met onaangenaam. Dit gedrag noemt men anticipatie en is een onderdeel van angst.

Victor heeft gedragsmedicatie gekregen om de leerprocessen te verbeteren.
Er werd een stappenplan gemaakt om Victor op een veilige manier te begeleiden zodat zijn angsten verminderden en er meer levenskwaliteit werd bereikt.

De training:
Er werd met Victor niet meer gewandeld op straat. Omdat de auto voor hem een zeer positieve prikkel is werd hij met de auto naar het bos gebracht. Daar vindt Victor het zeer veilig en leuk. De positieve emoties tijdens het wandelen in het bos werden gebruikt om Victor te leren om naar het bos toe te stappen.
De auto werd wat verder van het bos geplaatst en Victor moest in eerste instantie 50 meter wandelen naar het bos. Daardoor werd ook deze wandeling positief geconditioneerd. Op die manier werd er verder getraind. De auto werd steeds verder en verder geplaatst. Nu kan Victor al makkelijk 800 meter wandelen zonder bang te worden. Evelien houdt vol en zal waarschijnlijk tegen begin van volgende zomer met Victor thuis vertrekken en naar het bos kunnen wandelen.

De doelstelling van Evelien werd bijgesteld.
Evelien wou het angstprobleem van Victor helemaal oplossen. Door het gedragsonderzoek werd duidelijk dat Victor aan een angststoornis leidt. Het is onmogelijk om Victor te leren om zich overal veilig te voelen. Iedere nieuwe situatie moet getraind worden.
Evelien is een fantastische hondenliefhebster met veel empathie voor haar hond, Victor. Zij begreep heel snel waar de grenzen van Victor lagen.
Door haar positieve geest is ze erin geslaagd om Victor weer plezier te laten hebben tijdens de wandelingen en brengt hem nooit meer in situaties waarin Victor hevige angst kan hebben.

Honden zijn trainbaar zolang hun emoties het toelaten.
Geert De Bolster

Baasjes zijn de helden, niet de gedragstrainers

2011-10-20T02:36:00.000-07:00

Ik ontvang heel wat reacties van teleurgestelde en verontwaardigde hondeneigenaars. Opmerkingen van: "Hoe komt het dat het probleem van mijn hond door niemand kan opgelost worden en dat dit op TV allemaal zo gemakkelijk kan"?

Niet zo makkelijk als het eruit ziet!
Het loopt tijdens de gedragstraining van de cases niet zo makkelijk als het eruit ziet. De eigenaars moeten keihard werken om het doel die ze voor ogen hebben te bereiken.

'Het Zal Je Hond Maar zijn' is het eerste programma ooit dat aantoont dat het de baasjes zijn die het gedragsprobleem van hun hond bijsturen en niet de gedragstrainers. De gedragstrainers bezitten kennis over hondengedrag en hebben de praktische vaardigheden om een gedetailleerd gedragsonderzoek uit te voeren waardoor de oorzaken van de problemen aan de oppervlakte komen. Zij zijn opgeleid om goede en efficiënte trainingsplannen te bouwen waardoor het voor de baasjes mogelijk wordt om de hond te trainen zodat hij het probleemgedrag niet meer vertoont of op zijn minst onder controle kan gebracht worden.

Soms wordt er zelfs samengewerkt met een dierenarts gedragsspecialist en wordt de gedragstraining met gedragsmedicatie ondersteund.

Het is uiteraard onmogelijk om alle details in een TV programma weer te geven maar ik ben anderzijds heel tevreden over de manier waarop het productiehuis ‘Eyeworks’ dit waarheidsgetrouw voor mekaar heeft gekregen. TV maken is een vak en dat wordt iedere week weer bewezen.

De rede waarom het er zo eenvoudig uitziet is, omdat het voor de modale hondenliefhebber bijna onmogelijk is om de details te zien, maar het zijn net die details die het doen.

Je moet het maar eens doen:
Je gaat dagelijks van ’s morgens tot ’s avonds werken, wanneer je thuiskomt begint de training. 's Morgens voor je naar het werk gaat toch nog eens oefenen want de druk is er… Verschillende trainingssessies per dag zijn noodzakelijk om resultaat te boeken.
Iedere dag word je door de gedragstrainer gebeld. Hij staat als een waakhond klaar om je op de minuut bij te sturen. Je krijgt opdrachten die je moet halen. De gedragstrainer komt wekelijks tot zelfs 3 keer bij je langs om de puntjes op de i te plaatsen en jou en jouw hond naar een hoger niveau in de gedragstraining te begeleiden. Dit gaat zo maar door en dit gedurende 3 tot zelfs 8 weken.

Alleen door hard werken en het correct opvolgen van de adviezen van de gedragstrainer kunnen er resultaten worden geboekt.
Niet de gedragstrainers maar wel de baasjes zijn de helden. Zij lossen de problemen van hun honden op en dit onder begeleiding van de gedragstrainers.

Bedankt baasjes!
Geert De Bolster

Alle cases waaraan ik heb meegewerkt staan uitgebreid te lezen op mijn blog. Ik heb geprobeerd om algemene informatie weer te geven, infromatie die bruikbaar is voor iedere hondenliefhebber.

Scheidingsgerelateerde angst

2011-10-20T00:18:00.000-07:00

Het Zal Je Hond Maar Zijn van 19/10/2011

Het is belangrijk te onthouden dat er steeds een uitgebreid gedragsonderzoek voorafgaat aan een gedragstraining. Iedere hond moet individueel worden onderzocht alvorens men conclusies gaat trekken.

Scheidingsgerelateerde angst
Meer dan 40% van alle honden hebben angst van geluiden.
Honden met angsten vinden vaak de nodige steun bij hun baasje. Alleen dan zijn ze gerust en kunnen ze tot rust komen. Wanneer een hond met angst alleen wordt gelaten dan gaat hij door een hel. De angst gaat hun doen en laten zo danig controleren dat ze gewoon willen vluchten uit de situatie waarin ze zich bevinden. Daarom dat honden die scheidingsgerelateerde angst hebben altijd in de buurt van de plaats waar het baasje is weggegaan vernielgedrag vertonen. Ze hijgen, blaffen piepen, huilen maar niets helpt. Ze blijven angstig. Daardoor treedt frustratiegedrag op en beginnen ze aan de deurlijsten te bijten en te krabben. Vaak vernielen ze niet alleen de deur maar kwetsen ook zichzelf. De hond kan er echt niets aan doen. Zijn emoties nemen controle over zijn lichaam en dat gaat zo maar door…. Scheidingsgerelateerde angst is erg voor je hond en dient in samenwerking met een dierenarts gedragsspecialist behandeld te worden.
Maar niet alle vernielgedrag tijdens het alleen blijven heeft te maken met scheidingsgerelateerde angst. Het kan ook zijn dat de hond niet geleerd is om alleen te blijven. Deze hond bijt niet alleen aan de deur maar exploreert het huis rond. Hij kauwt ook ten gevolge van frustratie maar hij is niet bang.

De oplossing:
1. Neem contact op met een specialist probleemgedrag bij honden. Hij of zij zal nagaan of het om scheidingsgerelateerde angst gaat of dat er een andere oorzaak is. Bij scheidingsgerelateerde angst zal de hond worden doorverwezen naar een dierenarts gedragsspecialist.
2. De hond mag tijdelijk niet alleen gelaten worden. Blijf bij je hond of zorg voor een thuiswacht. Je kunt de hond, tijdelijk wanneer je weg moet, bij familie of vrienden laten blijven. Je kunt hem uiteraard ook gewoon met je meenemen.
3. Bouw een veilige en comfortabele plaats voor je hond. Vaak is het noodzakelijk om de plaats visueel te blinderen en/of akoestisch te isoleren.
4. Leer de hond stap voor stap alleen blijven. Eerst leer je hem alleen blijven in een kamer. Hij moet je kunnen zien, horen en ruiken. Daarna ga je uit zicht en vervolgens kan je eventjes echt weggaan.
Geleidelijk kan je de tijd dat de hond alleen blijft opbouwen. Je moet er zeker van zijn dat hij zich goed blijft voelen, zoniet moet je een stapje teruggaan in het traiingsprogramma.

Een hond leren omgaan met frustratie

2011-10-19T23:55:00.001-07:00

Het Zal Je Hond Maar Zijn van 12/10/2011

Het is belangrijk te onthouden dat er steeds een uitgebreid gedragsonderzoek voorafgaat aan een gedragstraining. Iedere hond moet individueel worden onderzocht alvorens men conclusies gaat trekken.

Omgaan met frustratiegedrag
Jack, de Amerikaanse Stafford, ging in het rood van zodra hij de grasmachine zag, wanneer zijn vrouwtje het terras veegde en wanneer hij de leiband werd aangedaan. Wandelen aan de leiband kon Jack al helemaal niet. Daarnaast was Jack niet in staat om te wachten wanneer hij iets wou. Hij begon toen te springen en te blaffen.
Honden die uit frustratie ongewenst gedrag hebben ontwikkeld hadden vaak geen andere keuze. Een hond zoekt steeds een oplossing voor stress. Bij stress zoekt het lichaam een manier om zich aan de acute situatie aan te passen. Wanneer dat niet lukt treedt er frustratie op en dit met alle gevolgen van dien.
Jack kon zich als pup onvoldoende uitleven. Een terriër moet kunnen rennen en spelen. Dat kon Jack veel te weinig. Hij stapelde telkens de energie op voor de momenten dat het gras werd afgereden. Als men met Jack wou gaan wandelen dan was hij zo blij dat hij met zichzelf geen raad meer wist. Hij reageerde zijn euforie af op zijn leiband. Wanneer hij in de leiband ging bijten probeerde zijn baas hem dat te verhinderen en ging in conflict. Er ontstonden een aantal geritualiseerde conflicten. Een manier van doen zeg maar, een gewoonte… en dit zowel bij jack als bij zijn baas.

De oplossing
De oorzaak werd aangepakt. Men ging veel meer spelen met Jack. Daarnaast werd er niet meer ingegaan op ongewenst gedrag. Blaffen, springen en ander chaotisch gedrag werd genegeerd. Telkens wanneer jack rustig werd kreeg hij een beloning in de vorm van een snoepje of ‘spel’.
Jack leerde dat rustig zijn veel meer opbracht dan wild zijn en veranderde zijn strategie en bekwam meer en meer wat hij wou. De stress daalde.
Het aangeleerd frustratiegedrag werd omgebogen naar spel. In plaats van de grasmachine na te jagen leerde hij kiezen om zijn trektouw vast te grijpen.
Het conflict aan de leiband werd aangepakt door de ganse context te wijzigen.
Jack kreeg een tuigje om in plaats van een stropketting. Zijn baas leerde rustig te blijven en ging niet meer met Jack in conflict. Jack leerde stap voor stap weer lopen aan de leiband, net zoals het met een pup wordt gedaan. Lopen aan de leiband moet ‘leuk’ zijn. Jack leerde dat rustig aan de leiband volgen veel plezanter was dan voortdurend in gevecht te gaan met zijn baas.

Besluit:
Zoek de oorzaak van het frustratiegedrag.
Vermijd dat de hond frustratiegedrag kan vertonen door de situatie aan te passen.
Buig het ongewenst gedrag om naar gewenst gedrag en dit in het voordeel van de hond.
Heb empathie voor de hond, blijf rustig en pas je eigen gedrag aan.

Prooi - en najaaggedrag

2011-10-06T07:44:00.000-07:00

Het Zal Je Hond Maar zijn van 5/10/2011 bracht Konda in beeld. De bouvier die prooigedrag vertoonde en katten doodde.
Hoe jammer het ook mogen zijn dergelijk gedrag kan men, éénmaal de hond het heeft geleerd, nooit meer afleren.
Bij het vertonen van prooigedrag maakt de hond stoffen in de hersenen aan die een enorm zelfbelonend effect op hem hebben.
Het enige wat men kan doen is een veilige omgeving bouwen voor de katten en de hond leren om perfect te komen wanneer hij wordt geroepen.
De hond zal nooit 100% betrouwbaar zijn met de katten. Als baasje zal men in staat moeten zijn om de hond indien nodig onder controle te roepen en dit voor de hond het najaaggedrag vertoont - bij het staren naar de kat.

Oplossing:
Vluchtweg bouwen voor de katten
Beurtrol bij het uitlaten van de katten en de hond.
Leren komen op commando
Eerst leren komen in een afleidingsarme omgeving, dan met afleiding en dan hopen dat de hond ook komt wanneer hij een kat opmerkt.
..., éénmaal hij is vertrokken zal hij niet meer gehoorzamen want dan hebben zijn emoties controle over zijn gedrag.

Preventie
Wanneer u gelijktijdig een hond en een kat wilt houden is het goed om ze op jonge leeftijd tussen 3 en 12 weken met elkaar te leren omgaan. het dienen sociale partners te worden. Indien de hond ouder is dan 12 weken en kat ouder is dan 9 weken bestaat de mogelijkheid dat het nooit meer zal lukken om de hond en de kat samen te laten leven als vrienden.

Storend gedrag of gedragsstoornis

2011-10-05T07:01:00.000-07:00

Het Zal Je Hond Maar Zijn - aflevering 3 - Aico de Franse bulldog
Aico had zichzelf gedrag aangeleerd. Ze had geleerd wat ze diende te doen om het eten van de tafel te kunnen bemachtigen. Daarnaast eiste ze de aandacht van bezoekers op.

Probleemgedrag is gedrag dat door derden wordt ervaren als een probleem. Echter de hond zelf kan ook een probleem hebben.

Probleemgedrag kan men onderverdelen in twee categorieën:
Storend gedrag en gedragsstoornis

Storend gedrag
Bij storend gedrag is er niets ergs aan de hand. Om allerlei redenen kan de hond storend gedrag ontwikkelen. Meestal treedt het storend gedrag op doordat de leden van het gezin de hond niet goed begrijpen. De gezinsleden reageren en de hond interpreteert. Alleen de boodschap wordt door de hond anders begrepen.
Aico bedelt aan tafel en krijgt een stukje. Wanneer Aico rustig neerligt wordt ze genegeerd. Aico leert dat ze MOET bedelen om eten te krijgen en gaat meer en meer bedelen. Wanneer ze haar zin niet krijgt gaat ze het uit frustratie stelen.
Aico springt op en krijgt aandacht. Wanneer Aico met de vier poten op de grond staat wordt ze genegeerd. Aico leert dat ze MOET springen om aandacht te krijgen en gaat meer en meer opspringen. Wanneer ze haar zin niet krijgt gaat ze uit frustratie seksueel gedrag vertonen en berijdt de arm van haar baasje.
Oplossing:
Nadat de oorzaak van het storend gedrag werd achterhaald kan men de hond alternatief gedrag leren. In het geval van Aico werd rustig gedrag beloond en werd haar geleerd dat ze alleen geaaid zou worden wanneer ze met 4 poten op de grond blijft staan of rustig op haar plaatsje bleef liggen.

Gedragsstoornis
Iedere klacht moet altijd worden onderzocht want het kan ook zijn dat de hond storend gedrag vertoont ten gevolge van een echte stoornis. Een gedragsstoornis kan priori van genetische oorzaak zijn. Het ongewenst gedrag heeft zich ontwikkeld omdat de hond genetisch gepredisponeerd is om het gedrag te ontwikkelen. Ook kan het een gevold zijn van een afwijking in de hersenen. Een stoornis in de frontale cortex kan ertoe leiden dat de hond geen remmingen heeft en daardoor een zeer lage agressiedrempel heeft en dus bij de minste dreiging hevige agressie kan vertonen. Ook andere gezondheidsproblemen kunnen gedragsproblemen laten ontwikkelen. Leverproblemen, pancreasinsufficiëntie en schildklierproblemen kunnen hierbij aan de basis liggen.
Oplossing:
Wanneer uw hond storend gedrag vertoont is het goed om eerst een afspraak met de dierenarts te maken. Wanneer uw hond lichamelijk gezond wordt bevonden zal uw dierenarts doorverwijzen voor een gedragsonderzoek.
Uit het gedragsonderzoek zal blijken of uw hond storend gedrag vertoont ten gevolge van opvoeding – of/en communicatieproblemen of dat het een gevolg van een echte stoornis is. Na de behandeling van de lichamelijke klachten kan er een gedragstraining worden opgestart.
Tijdens een echte gedragstraining worden vooral de eigenaars gecoacht om te leren omgaan met het probleem van de hond. Er wordt zowel gewerkt aan de doelstelling van de eigenaars als aan het emotioneel welzijn van de hond.

Agressief gedrag naar eigen gezinsleden

2011-09-24T00:48:00.000-07:00

Volgend op de uitzending van ‘Het Zal Je Hond Maar Zijn’ van woensdag 21/09 – Roy de golden retriever die agressief gedrag vertoonde naar de eigen gezinsleden - wil ik graag wat meer algemene informatie geven over de problematiek ‘agressief gedrag van honden naar eigen gezinsleden’.
Angst, en niet dominantie is de meest voorkomende oorzaak van agressief gedrag naar mensen uit hetzelfde gezin.
De kleine golden retriever krijgt zijn eetbak voorgeschoteld en begint met veel genoegen te eten. 10 seconden later wordt hij benaderd door één van de kinderen. De jonge hond voelt zich bedreigd en gromt. Papa hoort en ziet wat de hond aan het doen is en grijpt hem bij het nekvel.
Resultaat: De hond is vanaf nu bang wanneer hij aan het eten is en bij de minste benadering door mensen gaat hij grommen. Uiteindelijk bijt de hond naar één van de kinderen wanneer hij tijdens het eten wordt benaderd. Het probleem wordt erger. De golden retriever gromt en hapt nu ook wanneer hij wordt benaderd wanneer hij aan het rusten is, op zijn speelgoed aan het kauwen is en wanneer hij plots wordt aangeraakt.
Besluit: De golden retriever heeft geleerd dat agressief gedrag vertonen de juiste strategie is om met angst om te gaan.

De jonge cocker spaniël steelt onderbroeken en sokken uit de wasmand en loopt ermee weg. Een cocker is een jachthond die graag speelt en apporteert. Mevrouw wil het ondergoed terug en loopt boos naar de cocker toe. De hond begrijpt het niet en vlucht met het ondergoed onder de tafel. Wanneer ze haar hand uitreikt om de het gestolen goed terug te nemen gromt de hond en toont zijn tanden. Mevrouw heeft altijd geleerd dat men moet tonen wie de baas is en neemt alsnog het goed weg. De cocker spaniël hapt in de hand van mevrouw. Vanaf nu is mevrouw bang om iets weg te nemen maar de hond heeft geleerd dat hij in staat is om zaken te controleren door de tanden te tonen en te bijten en begint het agressief gedrag ook te vertonen in andere situaties.
Besluit: De cocker spaniël heeft geleerd dat agressief gedrag vertonen de juiste strategie is om met angst om te gaan.

Een Duitse herder heeft pijn aan zijn oor. Meneer wil de hond verzorgen en probeert druppeltjes in het oor te doen. De hond is natuurlijk bang want hij heeft pijn. Meneer wil toch zijn zin doordrijven en houdt de hond goed vast. Terwijl hij de hond stevig vasthoudt probeert hij alsnog de druppels in het oor te doen. De hond raakt in paniek en bijt in het aangezicht van meneer.
Besluit: De Duitse herder heeft geleerd dat agressief gedrag vertonen de juiste strategie is om met angst om te gaan.

Bovenstaande honden hebben geleerd dat agressief gedrag de beste oplossing is om met angst om te gaan. Zij worden vanaf nu bestempeld als dominant agressief … en dat klopt, maar alles is gegroeid en heeft zich ontwikkeld uit de emotie angst.

Aanpak
In de moderne gedragstraining staat PREVENTIE VAN AGRESSIE bovenaan de prioriteitenlijst.
1. Neem contact op met de dierenarts om de hond te laten onderzoeken en eventuele lichamelijke problemen uit te sluiten of te behandelen.
2. De oorzaken van agressief gedrag moeten weggenomen worden.
3. Alle situaties waarin de hond agressief gedrag kan vertonen moeten in kaart worden gebracht en vervolgens worden vermeden.
De golden retriever zal vanaf nu in een veilige ruimte verblijven wanneer hij aan het eten of aan het kauwen is.
De cocker spaniël zal de kans niet mogen krijgen om ondergoed te stelen en wanneer hij het toch zou doen dan zal men moeten ruilen met een zeer sterk motiverend middel.
De Duitse herder zal eerst goed worden behandeld door de dierenarts en vervolgens zal hij leren om een muilkorfje te dragen wanneer hij wordt verzorgd.
4. Sociaal gedrag moet gestimuleerd worden. Veel spelen met de hond, rekening houdend met zijn mogelijkheden is zeer belangrijk. De hond moet weer leren dat dingen samen ondernemen met zijn gezinsleden plezier opleveren. Er dient een vertrouwensband te worden opgebouwd.
5. Alle gezinsleden moeten de communicatiemiddelen van de hond goed leren interpreteren. Het gaat over subtiele signalen. Deze subtiele signalen zijn stress signalen. Van zodra men dergelijke signalen vaststelt moet men stoppen met wat men aan het doen is.
Stress signalen: ademhaling die verandert, tongelen (= de tong die vooruit uit de muil gaat en de neus bijna of geheel aanraakt en dan weer langs voor in de muil verdwijnt), bek aflikken (=de tong komt langs voor uit de muil en gaat er langs opzijn weer in), pootje heffen (= staan zoals een jachthond – de pointer), wegkijken, hijgen, dilatatie van de pupillen.
Angst: Weglopen
Indicatie van agressie: verstarren, hard aankijken, mijn zijn muil een lichaamsdeel hard aanstoten, korte, rukkende kijkbewegingen maken, poten strekken in jouw richting (tegenhouden).
6. Leren zien van sociaal, vriendelijk en veilig gedrag.
Soft, soepel gedrag, zachte ogen, rustige ademhaling, staart niet hoog, kijkt niet lager dan 2 sec in het aangezicht zonder met de ogen te knipperen, kwispelt breed (de punt van de staart zwaait richting de oren en de achterhand kan meewiegen), wanneer de hond neerligt zal hij de voorpoten intrekken, met de muil op een zachte manier het lichaam aanraken.
7. Kleine kinderen en bezoekers moeten gecoacht worden zodat zowel de hond als zij worden beschermd.
8. Zowel de golden retriever, de cocker spaniël als de Duitse herder zullen samen met het hun gezinsleden een intensieve gedragstraining moeten volgen.
Dominant gedrag is aangeleerd strategisch gedrag om met stress, angst en frustratie om te gaan.

Preventie van agressie
Wanneer een jonge hond gromt dient u onmiddellijk afstand te nemen en na te gaan wat de oorzaak is. Neem de oorzaak weg en het grommen zal niet meer plaatsvinden.
Grommen is dreiggedrag en conflictgedrag. Het dient om escalatie van conflicten te voorkomen. Grommen remt de hond om niet te bijten maar heeft eveneens tot doel om de andere partij af te remmen.
Grommen doet een hond om te onderhandelen. Grommen mag niet afgeleerd worden. Het is een veiligheidssignaal voor alle partijen.
Geert De Bolster

Agressie tussen honden uit hetzelfde gezin

2011-09-18T10:52:00.000-07:00

Volgend op de eerste aflevering van 'Het Zal Je Hond Maar Zijn' van 14/09/2011 wil ik graag wat meer informatie geven over de manier waarop ik naar de problematiek 'agressie tussen honden uit hetzelfde gezin' kijk en mijn aanpak als gedragstrainer wat verduidelijken.
Ieder individueel geval moet gedetailleerd worden onderzocht!

Agressief gedrag tussen honden uit hetzelfde gezin

Omschrijving
Honden die in een gezin samenleven kunnen agressief gedrag vertonen ten opzichte van elkaar. In de regel zijn het meestal reuen die agressief gedrag vertonen naar andere vreemde honden. Teven zijn meer betrokken bij agressie tegenover elkaar wanneer ze tot hetzelfde gezin behoren maar datzelfde kan ook tussen twee reuen plaatsvinden en zelfs tussen een reu en een teef. Wanneer teven betrokken zijn bij agressie kan de aangerichte schade zeer ernstig zijn.
Reuen zullen meestal geremd gedrag vertonen wanneer de andere partij het conflict wilt beëindigen. Teven hebben, eens ze aan het vechten zijn, veel minder remming en zouden vechten tot de dood.

Oorzaak
Vaak heeft het te maken met competitiegedrag en bezitterigheid over een persoon, andere hond of de toegang tot bepaalde belangrijke bronnen en ruimtes (de eigenaar, plaats, eten, speeltjes, een smalle doorgang die naar een belangrijke bron leidt – doorgang naar de tuin, frustratiegedrag langs de omheining, de auto).
De oorzaak heeft zelden te maken met dominantie of hiërarchie tussen de twee honden maar veel meer met de instabiliteit van de ganse groep. Een hond die te weinig structuur vindt in de sociale groep doordat de leider (eigenaars) te weinig controle heeft over zijn groep kan daardoor meer stress en opwinding ervaren en daardoor sneller agressief gedrag vertonen naar een ander lid van het gezin.
Meestal treedt de agressie voor het eerst op wanneer een bepaalde hond uit het gezin de sociale volwassenheid heeft bereikt (12 tot 18 maand).
honden die angstig of steeds gestresseerd zijn, zijn gevoeliger voor instabiliteit in de groep en kunnen daardoor agressief gedrag vertonen. Wanneer de angstige hond bovendien vaak wordt beschermd door de eigenaar zal de drempel tot agressie ten opzichte van een andere hond uit het gezin verlagen en zal de agressie sneller en intenser optreden.
Het is mij persoonlijk al opgevallen dat een teef die meer signalen van agressie vertoont rond de loopsheid (makkelijker grommen) na sterilisatie minder agressief is. Het omgekeerde geldt naar mijn gevoel evenzeer. Een teef die sowieso prikkelbaar is maar deze prikkelbaarheid minder of niet heeft tijdens de loopsheid kan na sterilisatie extra agressief zijn*
*Deze zienswijze is louter op ervaring gebaseerd en is wetenschappelijk niet relevant.
Het agressief gedrag kan een medische oorzaak hebben (bijvoorbeeld schijndracht). U dient altijd eerst contact te nemen met uw dierenarts alvorens andere maatregels te nemen.

Het ontstaan van de agressie
Een van de honden probeert een belangrijk bron te controleren. Hij of zij controleert de bron door de toegang tot de bron te blokkeren voor de andere hond. Wanneer de andere hond bewust of onbewust de intentie heeft om de bron te benaderen zal er agressie ontstaan.
Opwinding is een belangrijke factor. Wanneer één van de honden opgewonden is zal de agressie sneller en intenser optreden.

Communicatie, management en training
1. Spreek erover met uw dierenarts en vraag naar de D.A.P. verstuiver. Deze verstuiver dat u in de buurt van de rustplaats van de honden in het stopcontact stopt verspreidt rustgevende feromonen. Deze feromonen beïnvloeden de stresstoestand van de honden
2. Gebruik geen straf maar probeer rust te creëren door duidelijke regels te gebruiken en uw emoties onder controle te houden.
3. Observeer de honden, lees hun lichaamstaal en leer spanning op tijd op te merken en reageer adequaat door de rust te laten weerkeren. U kunt dat doen door de bron dat de hond onder zijn controle wil nemen of behouden van hem weg te nemen. Ga zelf weg, neem het speeltje weg, stuur de hond weg, roep de hond bij u, enz., maar doe het positief zonder emoties.
4. Gebruik barrières (kinderhekje, bench) en hulpmiddelen zoals leiband, hoofdhalsband en/of muilkorf. De mate waarin het probleem kan worden opgelost is afhankelijk van de aantal keer dat er agressie kan optreden en de intensiteit van de agressie (aangerichte lichamelijke schade).
5. Breng alle situaties waarin de honden agressief gedrag kunnen vertonen in kaart en probeer die omstandigheden te vermijden.
6. Alle belangrijke bronnen moeten onder uw controle staan. Leer de honden dat ze alleen krijgen wat ze willen als ze rustig zijn.
7. Zorg dat u hulpmiddelen ter beschikking hebt zodat, mocht er toch agressie optreden, u deze onmiddellijk kunt onderbreken. Een toeter (zoals door supporters wordt gebruikt tijdens voetbalwedstrijden), een spuit met luchtdruk, zware werkhandschoenen). Door tussen te komen kunt u zware verwondingen oplopen. Probeer de twee honden zo snel mogelijk van elkaar te scheiden zonder aan hen te sleuren. Door aan de honden te sleuren zal u meer lichamelijke schade aanbrengen.
8. Honden van dezelfde lichaamsbouw kunt u even laten doen. Verlaat zo snel mogelijk de ruimte en luister wat er gebeurt. Indien de agressie binnen de minuut niet gestopt is moet u terug naar de honden gaan en punt zeven toepassen. Bij honden die verschillen in grote kunt u munt 8 uiteraard nooit toepassen.
9. De honden moeten geleidelijk aan leren om (terug) met elkaar om te gaan door training. De oefeningen zijn vooral gericht op ontspanning en het bekomen van beloningen wanneer - en tijdens de honden vriendelijke met elkaar omgaan.
10. Neem contact op met een gedragstrainer en bouw een trainingsplan om de relatie tussen beide honden in balans te krijgen.