woensdag 4 november 2015

Stiltewandelingen met Ombra

Waarom koos ik opnieuw voor een hond?
We hadden een hondenfamilie in huis. 3 Duitse herders en Jazzy. Onze Duitse herders Athos, Cayenne en Goya overleden in een periode van 14 maand.


Jazzy bleef alleen achter


Voor mij bestond het afscheid niet echt. Mijn herders bleven en blijven voor altijd tastbaar aanwezig. De herinneringen aan het samenleven en samenwerken met deze prachtige dieren zijn onuitwisbaar. Dankzij de ervaring met deze honden kan ik andere hondeneigenaren helpen. Het is een existentiële vorm van doorgeven van kennis aan anderen. Kostbare kennis die gebaseerd is op eigen ervaring van het samenleven met honden.

Stiltewandelingen in de natuur
Een tijd had ik geen behoefte aan het bijnemen van een hond. Het was fijn voor iedereen zoals het was.
Vroeger deed ik regelmatig lange stiltewandelingen met de herders. Ik, samen met mijn honden, dat was het. Ze gewoon hond laten zijn dat was ok voor ons allen. In connectie genieten van de natuur. Na het overlijden van mijn honden gingen de wandelingen verder. De stilte was anders. Ik begon stilaan de aanwezigheid van een echt stukje natuur te missen. De afwezigheid van een partner werd duidelijk in de, door niets verstoorbare stilte. De vraag van hoe zou het zijn om weer met een hond op stap te kunnen gaan kwam meer en meer op de voorgrond van mijn gedachten. Ik liet de gedachte voor wat ze was. Tot op een moment dat ik actief begon na te denken. Ik zou een tweede hond in huis halen. Wetende dat de gezondheid van de Duitse herder door inteelt en lijnteelt aanzienlijk was verstoord zou ik geen herder meer nemen. Misschien was het ook goed om voor een kleinere hond te kiezen. Wellicht zou het voor jazzy makkelijker zijn om te wennen. Tijdens een speurworkshop werd mijn hart geprikkeld door een Italiaanse waterhond. Ik zag de connectie tussen haar en haar geleider. De keuze werd gemaakt.

Ombra kwam in ons leven

Ik besliste om Ombra mindful op te voeden. Dit betekent omgaan, opvoeden en trainen vanuit het perspectief van de hond. Aandacht voor het welzijn van Ombra zou de hoogste prioriteit krijgen. Door het beoefenen van mindfulness ben ik vertrouwd met aandacht cultiveren voor drie belangrijke vragen.
Hoe is het voor jou?
Wat heb je nodig?
Wat wil je?

Ik ging die vragen dagelijks stellen aan Ombra. Ik koppelde de vragen ook regelmatig terug naar mezelf. Hoe is het als mens, opvoeder, trainer, verzorger en leider om met Ombra samen te leven.? Wat heb jij nodig om goed met Ombra om te kunnen gaan? Wat wil ik van Ombra? Het terugkoppelen naar mezelf was/is nodig omdat ik na meer dan 30 jaar trainen van honden vanuit het eigen perspectief, regelmatig de neiging had/heb om in mijn oude gewoontes, bij het omgaan met honden, terug te vallen.

De stiltewandelingen zijn een feit
De laatste maand ervaar ik het vertrouwde geluk van tijdens de wandelingen met mijn Duitse herders terug. Tijdens de stiltewandelingen in de natuur ervaar ik voldoende connectie met Ombra om haar te kunnen laten zijn. Wat is het fijn om Ombra door de velden te zien rennen en huppelen. Ze houdt ervan om zich rond te draaien in (voor haar) lekkere geurtjes. Geen enkele modderplas blijft onberoerd. Gelijktijdig blijven we ononderbroken in verbinding. Het geeft vertrouwen aan ons beiden.





Wat is het leuk om de vriend van een hond te kunnen zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten