maandag 15 juni 2015

Wandelen met Ombra, Opnieuw...

Moeilijkheden met het tuigje en de leiband
Van bij het begin merkte ik op dat Ombra angst had van een halsband en leiband. Van zodra we het wandelmateriaal te voorschijn haalden ging Ombra lopen.
Met geduld konden we het tuigje aandoen maar Ombra vond het nooit echt leuk. De ene keer ging het beter dan de andere keer en soms leek het echt te lukken.
Deze week deed Ombra een terugval en had weer angst bij het zien van het tuigje. Het duurde minuten eer ik het haar, zonder te forceren kon aandoen. Eenmaal er de leiband werd aan vast geklikt ging ze plat op haar buik liggen en wou ze niet meer verder.

Omgaan met Ombra vanuit haar standpunt, niet evident...
Ik maakte me de bedenking dat ondanks dat we niet de intentie hadden om Ombra te forceren het eigenlijk toch voor een stuk deden. Toen ze wegliep riep ik haar bij me. Ik bleef volhouden tot ze uiteindelijk aarzelend kwam. Bij het aandoen van het tuigje trad er toch wat bevriezing op. Ze liep niet weg en ik hoefde geen druk te gebruiken, maar toch...

Voorkomen van probleemgedrag aan de leiband
Een van de meest voorkomende problemen waar ik als hondengedragsbegeleider mee te maken heb is moeilijkheden aan de leiband. Honden trekken aan de leiband, bijten in hun leiband, zijn emotioneel aan de leiband, vallen uit aan de leiband, springen op tegen hun baasje en happen in de kleren, handen en armen. Ik heb zo het vermoeden dat naast het feit dat het lopen aan een leiband onnatuurlijk is voor een hond ook een andere oorzaak aan de basis zou kunnen liggen van moeilijk gedrag aan de leiband, zoals forceren in de puppytijd. Onzekerheid, angst frustratie aan de leiband kan uitmonden in probleemgedrag, zo dacht ik.

Wandelen moet ontspanning betekenen, zowel voor mij als voor Ombra
Lopen aan een leiband is voor een hond sowieso iets dat dient 'aangeleerd' te worden. We kunnen honden door gewenning iets laten leren. Dit laatste was mijn bedoeling. Maar het omgekeerde dreigde te gebeuren. Ik had het gevoel dat Ombra eerder gevoeliger aan het worden was in plaats van ongevoelig.
Daarom heb ik beslist om helemaal opnieuw te beginnen.

Leerprincipes en trainingstechnieken werden uit de kast gehaald
Ombra wordt niet meer gevraagd om te komen om het tuigje aan te doen. Vanaf nu zal ze er helemaal zelf over kunnen beslissen.
Ombra is gek van hondensnoepjes. Er wordt gewerkt met motivatie.
Ik zeg 'Ombra we gaan oefenen', neem het tuigje, de snoepjes en de clicker en ga zitten. Vanaf dan ligt de bal in het kamp van Ombra. Telkens als ze wat in mijn richting kom wordt er geclickt en krijgt ze een snoepje.
De eerste keer dat ik de oefening deed ging Ombra bij het zien van het tuigje onmiddellijk op haar kussen liggen. Ze leek te zeggen: "niet met mij".


Ik wachtte en van zodra Ombra de minste beweging deed clickte ik en gooide haar een snoepje toe. Daarna ging het vanzelf. Ze kwam dichter en dichter bij mij en vond het leuk om naar mij te lopen terwijl ik het tuigje in mijn hand hield.


Targettraining
Omdat ik zelf het tuigje niet meer over haar hoofd wil doen en ik Ombra wil leren om helemaal zelfstandig haar hoofd door de hoofddoorgang van het tuigje te laten steken heb ik beslist om met targettraining aan de slag te gaan.Targettraining is een techniek waarbij de hond met een bepaald lichaamsdeel iets (bierviltje)gaat aanraken. Nadien wordt de target gebruik om ander gedrag uit te lokken.
Ik leer Ombra eerst om een bierviltje aan te raken met haar neus. Later wil ik Ombra een speuropleiding geven waardoor ze deze oefening zal nodig hebben (daarover later meer) dus waarom de targetoefening nu al niet introduceren.
Eenmaal Ombra begrijpt dat ze het bierviltje minstens 3 seconden met haar neus dient aan te raken zal ik haar leren om in kleine stapjes haar hoofd door de hoofddoorgang van het tuigje te stoppen en dan het bierviltje aan te raken. Om die manier kan ze onbewust wennen aan het tuigje terwijl ze zich focust op de target en leert ze vanzelf en zonder negatieve stress.
Wordt vervolgd...



Voorlopig wordt er gewandeld zonder leiband
Ik heb geluk dat we in een rustige omgeving wonen waardoor we voorlopig veilig kunnen wandelen zonder leiband.



Ombra ging (hopelijk) voor laat laatst naar de dierenarts dit jaar
Onze dierenarts Yves Debosschere van Dierenkliniek Drogenboom neemt steeds zijn tijd en gaat met veel respect met honden om. Spelenderwijs liet hij Ombra nog eens kennismaken met de Otoscoop en Stethoscoop. De oortjes waren heel proper en de luchtwegen perfect.
Het in ontvangst nemen van de vaccinatie heeft ze niet eens gemerkt.
Yves is een specialist tandheelkunde. We kregen nog wat uitleg en advies over tandhygiƫne en konden weer naar huis.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten