Agressie tussen honden uit hetzelfde gezin

Volgend op de eerste aflevering van 'Het Zal Je Hond Maar Zijn' van 14/09/2011 wil ik graag wat meer informatie geven over de manier waarop ik naar de problematiek 'agressie tussen honden uit hetzelfde gezin' kijk en mijn aanpak als gedragstrainer wat verduidelijken.
Ieder individueel geval moet gedetailleerd worden onderzocht!

Agressief gedrag tussen honden uit hetzelfde gezin

Omschrijving
Honden die in een gezin samenleven kunnen agressief gedrag vertonen ten opzichte van elkaar. In de regel zijn het meestal reuen die agressief gedrag vertonen naar andere vreemde honden. Teven zijn meer betrokken bij agressie tegenover elkaar wanneer ze tot hetzelfde gezin behoren maar datzelfde kan ook tussen twee reuen plaatsvinden en zelfs tussen een reu en een teef. Wanneer teven betrokken zijn bij agressie kan de aangerichte schade zeer ernstig zijn.
Reuen zullen meestal geremd gedrag vertonen wanneer de andere partij het conflict wilt beëindigen. Teven hebben, eens ze aan het vechten zijn, veel minder remming en zouden vechten tot de dood.

Oorzaak
Vaak heeft het te maken met competitiegedrag en bezitterigheid over een persoon, andere hond of de toegang tot bepaalde belangrijke bronnen en ruimtes (de eigenaar, plaats, eten, speeltjes, een smalle doorgang die naar een belangrijke bron leidt – doorgang naar de tuin, frustratiegedrag langs de omheining, de auto).
De oorzaak heeft zelden te maken met dominantie of hiërarchie tussen de twee honden maar veel meer met de instabiliteit van de ganse groep. Een hond die te weinig structuur vindt in de sociale groep doordat de leider (eigenaars) te weinig controle heeft over zijn groep kan daardoor meer stress en opwinding ervaren en daardoor sneller agressief gedrag vertonen naar een ander lid van het gezin.
Meestal treedt de agressie voor het eerst op wanneer een bepaalde hond uit het gezin de sociale volwassenheid heeft bereikt (12 tot 18 maand).
honden die angstig of steeds gestresseerd zijn, zijn gevoeliger voor instabiliteit in de groep en kunnen daardoor agressief gedrag vertonen. Wanneer de angstige hond bovendien vaak wordt beschermd door de eigenaar zal de drempel tot agressie ten opzichte van een andere hond uit het gezin verlagen en zal de agressie sneller en intenser optreden.
Het is mij persoonlijk al opgevallen dat een teef die meer signalen van agressie vertoont rond de loopsheid (makkelijker grommen) na sterilisatie minder agressief is. Het omgekeerde geldt naar mijn gevoel evenzeer. Een teef die sowieso prikkelbaar is maar deze prikkelbaarheid minder of niet heeft tijdens de loopsheid kan na sterilisatie extra agressief zijn*
*Deze zienswijze is louter op ervaring gebaseerd en is wetenschappelijk niet relevant.
Het agressief gedrag kan een medische oorzaak hebben (bijvoorbeeld schijndracht). U dient altijd eerst contact te nemen met uw dierenarts alvorens andere maatregels te nemen.

Het ontstaan van de agressie
Een van de honden probeert een belangrijk bron te controleren. Hij of zij controleert de bron door de toegang tot de bron te blokkeren voor de andere hond. Wanneer de andere hond bewust of onbewust de intentie heeft om de bron te benaderen zal er agressie ontstaan.
Opwinding is een belangrijke factor. Wanneer één van de honden opgewonden is zal de agressie sneller en intenser optreden.

Communicatie, management en training
1. Spreek erover met uw dierenarts en vraag naar de D.A.P. verstuiver. Deze verstuiver dat u in de buurt van de rustplaats van de honden in het stopcontact stopt verspreidt rustgevende feromonen. Deze feromonen beïnvloeden de stresstoestand van de honden
2. Gebruik geen straf maar probeer rust te creëren door duidelijke regels te gebruiken en uw emoties onder controle te houden.
3. Observeer de honden, lees hun lichaamstaal en leer spanning op tijd op te merken en reageer adequaat door de rust te laten weerkeren. U kunt dat doen door de bron dat de hond onder zijn controle wil nemen of behouden van hem weg te nemen. Ga zelf weg, neem het speeltje weg, stuur de hond weg, roep de hond bij u, enz., maar doe het positief zonder emoties.
4. Gebruik barrières (kinderhekje, bench) en hulpmiddelen zoals leiband, hoofdhalsband en/of muilkorf. De mate waarin het probleem kan worden opgelost is afhankelijk van de aantal keer dat er agressie kan optreden en de intensiteit van de agressie (aangerichte lichamelijke schade).
5. Breng alle situaties waarin de honden agressief gedrag kunnen vertonen in kaart en probeer die omstandigheden te vermijden.
6. Alle belangrijke bronnen moeten onder uw controle staan. Leer de honden dat ze alleen krijgen wat ze willen als ze rustig zijn.
7. Zorg dat u hulpmiddelen ter beschikking hebt zodat, mocht er toch agressie optreden, u deze onmiddellijk kunt onderbreken. Een toeter (zoals door supporters wordt gebruikt tijdens voetbalwedstrijden), een spuit met luchtdruk, zware werkhandschoenen). Door tussen te komen kunt u zware verwondingen oplopen. Probeer de twee honden zo snel mogelijk van elkaar te scheiden zonder aan hen te sleuren. Door aan de honden te sleuren zal u meer lichamelijke schade aanbrengen.
8. Honden van dezelfde lichaamsbouw kunt u even laten doen. Verlaat zo snel mogelijk de ruimte en luister wat er gebeurt. Indien de agressie binnen de minuut niet gestopt is moet u terug naar de honden gaan en punt zeven toepassen. Bij honden die verschillen in grote kunt u munt 8 uiteraard nooit toepassen.
9. De honden moeten geleidelijk aan leren om (terug) met elkaar om te gaan door training. De oefeningen zijn vooral gericht op ontspanning en het bekomen van beloningen wanneer - en tijdens de honden vriendelijke met elkaar omgaan.
10. Neem contact op met een gedragstrainer en bouw een trainingsplan om de relatie tussen beide honden in balans te krijgen.